Archive for the ‘ სერიალი ’ Category
სექტემბერი – წერა-კითხვისგან გამოწვეული ინზომნია. მოკლედ ერთ დღესაც, რომ ვერ დავიძინე ღამის 5ზე ხელახლა ჩავრთე ლეპტოპი, Berlin-Tiflis Lastminute. გენიალურად ჩამეძინა. მეორე დილით გადავამოწმე მაინც_ხომ არ მესიზმრა. თურმე მართლა. 5 დღეში მივფრინავდი ისე, არავინ იყო აზზე. 5 დღე ვფიქრობდი ვის როგორ შევხვდებოდი. ბოლოს მგონი ამისგან დამეწყო ინზომნია. საკურსოები საოცარი მოტივაციით დავამთავრე ყველა. ხუთწლედი ოთხწლედში. ბერლინი-ვენა-თბილისი. ვენაზე [ READ MORE ]
აპრილი – Mr. Tambourine Man ცოცხლად მოვისმინე თვითონ Mr. Tambourine-სგან და მივხვდი რომ ეს ყველაფერი ღირდა. ღირდა, სრულიად ცარიელ ქალაქში ცხოვრება. ყოველშემთხვევაში ხალხი ამართლებდა. ნელნელა წრეც ჩამოყალიბდა. და დაიწყო… პირველი გრძნობა – სახლში ვარ – იყო. პაკაზუხობის და პეროს გარეშე. იმ კატეგორიას ვეკუთვნი, ამბებს სუნებით რომ იმახსოვრებენ. (სკოლა = მასტიკა+ნახერხი+ნავთის ფეჩი (©დამრიგებელი) მაგალითად), ბერლინიც ეგეთი [ READ MORE ]
თებერვალი - გუდაური. გარეთ ცხვირი რომ არ გამიყვია. “კანატკას” რომელსაც ავყევი, იმას რომ ჩამოვყევი _ ისეთი. მაინც დავიწყვი პირველ დღეს. თბილისში ჩამოსულს დამცინეს, ისეთი თეთრი ვიყავი. დირექტორმა, კი დაიჯერა რომ ნამდვილად სემინარი მქონდა. ვიზის მორიგი მახინჯი ფოტო. ვიზა. რამაგარიამივდივარ გრძნობა. ისევ გუდაური. უფრო მნიშვნელოვანი. ასევე უზაგრო. მაინც. ავტოსტოპით წამოსვლის უშედეგო მცედლობა. მარშუტკა (rock). მარტი – [ READ MORE ]
ახალი წელი იანვრის ბოლომდე. 31ში სამსახურში დაიწყო მგონი. ნუ დიდი აღფრთოვანებით არ შევხვედრივარ ამ ამბავს. სთაჶი ფანტასტიური, მაგრამ კორპორატივები არ მხიბლავს. თან საერთოდ. უაზორდ ვიძაბები. იდეაში გკიდია, რას იფიქრებს შენზე დავუშვათ ბუღალტერი (რომელიც ამ ჯერზე საერთოდ არ მოსულა) მაგრამ მაინც. ისიც დაემატა, რომ კონტაქტი ვისთანაც მქონდა ის ხალხი ან აღარ მუშაობდა ან სრიალებდა. ასე რომ [ READ MORE ]
Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.
Join 1 other follower
Get every new post delivered to your Inbox.